Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gulten Aydemir

In deze editie zetten we graag Gulten Aydemir in het zonnetje. Na 16 jaar in loondienst, koos deze verpleegkundige ervoor om als zzp*er verder te gaan. Na 9 jaar Bekwamer wil ze echt niet meer anders. Lachend: “Ik dacht eerst dat het heel ingewikkeld zou zijn om voor mezelf te beginnen. Maar dat viel reuze mee! Inschrijven bij de Kamer van Koophandel, verzekeringen afsluiten en klaar!

Vrijheid
Het klikte meteen tussen Gulten en Bekwamer: “Ik heb in de afgelopen 9 jaar bij Bekwamer al diverse leuke opdrachten gekregen. Daar ben ik heel blij mee. Ik kan nu ook mijn eigen diensten indelen. In loondienst draaide ik bijvoorbeeld veel nachtdiensten. Dat was niet te combineren met de zorg voor mijn kinderen. Nu geef ik zelf aan hoe vaak ik wil werken: geen nachtdiensten meer en maximaal 1 avond in de week. Vrijheid, zelf bepalen wat je wilt; dat is voor mij belangrijk.”

Somatische zorg
In april heeft Gulten haar opleiding verpleegkundige afgerond. Als zzp*er was het lastig een stageplek als verpleegkundige te vinden. Ze was dan ook superblij toen Bekwamer een stageplek voor haar regelde. Momenteel werkt Gulten met veel plezier op de afdeling somatische zorg bij een instelling voor wonen, zorg en activiteiten in hartje Arnhem.

Liefdevolle zorg
De liefdevolle zorg zit in haar. “Dat beetje extra aandacht vind ik belangrijk. Ik heb soms zulke lieve cliënten. Dan besef ik dat het voor die mensen zo’n grote stap moet zijn om zich over te geven aan de verzorging door anderen. Dan worden ze opeens afhankelijk. Net mijn ouders, toen die allebei ernstig ziek werden. Die zorg voor hen kon ik niet combineren met mijn baan in loondienst. Dat klopte voor mijn gevoel niet: dat ik tijdens mijn werk andere mensen verzorgde en geen tijd meer had om voor mijn eigen ouders te zorgen. Dat deed pijn. Ook dat is voor mij een belangrijke reden geweest om destijds als zelfstandige verder te gaan!

Afwisseling en uitdagingen
Gulten is iemand die op uitdagingen af gaat. “Steeds weer iets nieuws, dat is echt wel mijn ding. Nieuwe ziektebeelden en nieuwe mensen leren kennen. Niet alleen oude mensen, maar ook jonge mensen die al te maken hebben met dementie. Dat is soms wel even schrikken, ja. Maar het blijft een mooi vak wat we hebben!”